Kaapverdië


Wat een ongelofelijk prachtig eiland is dit! En de vakantie zelf was nog veel gaver. We hebben uren in de zon gelegen - dat heeft mijn kreeftenhuidje geweten. We hebben 4 uur lang op een quad gezeten en met 100 km/h door de duinen gecrosst. SCHILDPAD GEZIEN!

Uh nee, de glimlach was niet meer van mijn gezicht te krijgen. Ook hebben we een hele dag af en aan een jeep doorgebracht om dwars door het eiland te trekken en zo de complete en ontzettend mooie woestijn te zien.

 

Daarnaast hebben we een nieuw favoriet spel: "Ik ga naar het strand en neem mee.." Gewoon, omdat je ooit een keer in je leven bepakt en beza(k)t met plastic tassen vol drank onder de sterrenhemel aan de kustlijn moet hebben gezeten. Muziek, kampvuur. Gotta love it.  

 

Please, take me back! NOW.  (lang leven dat cliché) 

De voodoo boom


Zien jullie die foto van mij bij die geweldig gave boom? Daar zit een enorm leuk verhaal achter volgens de volkslegendes.

Uiteraard heb ik er ook zelf even een leuke twist aan gegeven. Zie hier het stukje wat ik daarbij geschreven heb! 

bucketlist, maar nooit weer.


Nog een leuk weetje.. Die laatste paar onwijs gave foto's van ons in de golven? Ja, dat waren ook meteen de laatste paar onwijs gave foto's van de vakantie. Daar lachen we nog, en terecht! Maar enkele seconden later heeft de zee het complete strand meegenomen. Ja, echt het complete strand; ik overdrijf niet. Kleding, schoenen, bedjes en mensen. Mensen? Naja, ik! Na 300 koprollen zowel boven als onder water stond ik weer rechtop om vervolgens de rest van het strand weggespoeld te zien worden. 

Oh ja, waaronder mijn camera! Gelukkig had meneer nog wel zijn bier. Ha - ha. 

 

Eind goed, al goed hoor. Op tijd gevonden om het kaartje nog te redden en nadat ik de meest verrassende plekken van mijzelf zandvrij had gemaakt, hebben we ook alle drijvende kledingstukken een voor een weer uit het water kunnen vissen.

Hele ervaring rijker, maar please no, nooit weer!